مطلب
تحلیل اشتباه‌های آزمون؛ از کارنامه تا تمرین بعدی
پس از آزمون فقط نمره را نبینید؛ با دسته‌بندی خطاها، پرسیدن سؤال درست و انتخاب تمرین هدفمند، نتیجه را به برنامهٔ مطالعه تبدیل کنید.
اول پاسخ واقعی خود را نگه دارید
پیش از رونویسی جواب درست، ببینید در برگهٔ خود چه نوشته‌اید. صورت سؤال، مرحلهٔ توقف و پاسخ نهایی را کنار هم بگذارید. اگر فقط پاسخ‌نامه را بخوانید، ممکن است حس کنید راه‌حل را از ابتدا می‌دانستید و علت اصلی خطا پنهان بماند.
خطا را دقیق دسته‌بندی کنید
خطای مفهومی: معنی یا ارتباط مطلب روشن نبوده است. خطای روش: مفهوم را می‌دانید ولی مسیر حل را انتخاب نکرده‌اید. خطای اجرا: محاسبه، نوشتن یا انتقال پاسخ اشتباه شده است. خطای زمان یا خواندن: بخشی از سؤال جا افتاده یا پاسخ کامل نشده است. این دسته‌ها ابزار بررسی‌اند، نه برچسب ثابت برای دانش‌آموز.
برای هر نوع خطا، کار متناسب انتخاب کنید
اگر مفهوم روشن نیست، توضیح دبیر و مثال ساده‌تر را پیگیری کنید. اگر انتخاب روش مشکل دارد، چند سؤال با مقایسهٔ روش‌ها حل کنید. برای خطای اجرا، نقطهٔ کنترل در مراحل حل قرار دهید؛ مثلاً بررسی علامت یا واحد. برای مشکل زمان، ابتدا ببینید کدام مرحله طولانی می‌شود و بعد تمرین زمان‌دار متناسب انجام دهید.
یک برگهٔ خطای کوتاه بسازید
برای هر سؤال مهم، چهار مورد بنویسید: مبحث، علت خطا، اقدام بعدی و نتیجهٔ بررسی دوباره. مثلاً «در توضیح دلیل پاسخ مشکل داشتم؛ دو نمونه پاسخ کامل را بررسی می‌کنم و یک سؤال تازه را تشریحی می‌نویسم». این نوشته از جملهٔ کلیِ «بیشتر بخوانم» قابل اجرا‌تر است.
همهٔ خطاها را هم‌زمان وارد برنامه نکنید
یک یا دو خطای پرتکرار یا پیش‌نیازدار را انتخاب کنید. پس از تمرین، یک سؤال تازه حل کنید تا روشن شود روش اصلاحی کمک کرده است یا فقط جواب قبلی را حفظ کرده‌اید. اگر مشکل تکرار شد، سؤال دقیق و نمونهٔ کار را به دبیر نشان دهید.
گفت‌وگوی خانواده دربارهٔ آزمون
به‌جای شروع با مقایسهٔ نمره، بپرسید «از این آزمون چه چیزی فهمیدی و برای قدم بعد چه کمکی می‌خواهی؟». نتیجهٔ یک آزمون همهٔ توانایی دانش‌آموز را توصیف نمی‌کند. برای پیگیری، روی اقدام مشخص و بازبینی آن توافق کنید.